Türk edebiyatında sıkça kullanılan söz sanatlarından yedi tanesini bu yazımızda açıklıyoruz.
1- Tezat (Karşıtlık): Birbirine zıt kavramların aynı cümlede veya birarada kullannaktır.
2- Tariz (İğneleme): Bir kişiyi iğneleme, bir konu veya kişi ile alay etme ya da bir sözün tam karşıtını kastetme sanatıdır.
3- Tekrir (Tekrarlama, Yineleme): Bir sözü birkaç kez tekrar etmek anlamına gelir.
4- Seci: Düz yazıda cümle içinde ya da cümle sonlarında kafiyeli sözler kullanma sanatıdır.
5- İrsal-i Mesel (Güzel söz aktarma): Dizelerde bir atasözünü veya bir özdeyişi aktarmaktır.
6- İstifham (Soru sorma): Bir cevap beklenmeden soru sorma sanatıdır.
1- Tezat (Karşıtlık): Birbirine zıt kavramların aynı cümlede veya birarada kullannaktır.
2- Tariz (İğneleme): Bir kişiyi iğneleme, bir konu veya kişi ile alay etme ya da bir sözün tam karşıtını kastetme sanatıdır.
3- Tekrir (Tekrarlama, Yineleme): Bir sözü birkaç kez tekrar etmek anlamına gelir.
4- Seci: Düz yazıda cümle içinde ya da cümle sonlarında kafiyeli sözler kullanma sanatıdır.
5- İrsal-i Mesel (Güzel söz aktarma): Dizelerde bir atasözünü veya bir özdeyişi aktarmaktır.
6- İstifham (Soru sorma): Bir cevap beklenmeden soru sorma sanatıdır.
 |
| söz sanatları |
7-
Leff ü Neşr (Sıralı uygunluk): Bir dizede iki ya da daha fazla
kavramdan bahsettikten sonra diğer dizede onlarla ilgili benzer veya zıt
sözleri kullanma sanatıdır.
